وقتــــــی پای تــــودر میـــــــــان باشدحســـود می شومحتــــیبه پیراهن های کهنه امکه خاطـــرشــــان پـــــــر از عطـــر آغــــــوش تـــــــوستجبار_فتــــــــــــــاحی_رستا

رقیبی در عشق ندارمجز پنجره ی اتاقم برف و سرماکه بهانه است برای اشک و آهشاو هر شبچشم انتظاری اش را برایت گریه میکند، من نبودنت را شعرجبار_فتــــــــــــــاحی_رستا

با دفتر شعرهایم خاکم کنید می خواهم دفترم را به دست خدا برسانم تا بخواند حدیث دردهای شبانه ام را و حال #خدا چه دیدنی می شود وقتی ببیند دفترم را با نام #تـــــــــو آغاز کرده ام جبار_فتــــــاحی_رستا

دوباره حرف ِ تو شد ، دوباره بغض و درد ِ گلو دوباره باران و گریه های بی امان و ترس از آبرو دوباره با قایق ِ شعر راهی دریای خیالت گشتن دوباره بیت به بیت پارو زدن ، تا نشینم به روبرو دوباره من و قلم و کاغذ و گوشه ی سرد اتاقم دوباره در حسرت ِ یک دل ِ سیر، با تو ، به گفتگو دوباره امشب راهی کلبه ی چشمت میشوم با شعر تا شعری با هم بنوشیم، هر چند درد پهلو جبار_فتــــــــــــــاحی_رستا

به یک دل غمگین

و

همیشه داغدار

سوز و سرمای زمستان

کی اثر دارد ؟

از دل یک

اسپند به ظاهر خوشحال

شعله های آتش است که خبر دارد

جبار_فتــــــــــــــاحی_رستا